Gracze z Europy mogą wkrótce zyskać możliwość odzyskania pieniędzy utraconych na zagranicznych stronach hazardowych, jeśli zostanie przyjęta proponowana decyzja Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości.
Zgodnie z proponowaną interpretacją prawną sędziowie UE mogliby zamrozić konta bankowe firm hazardowych, które nie są zarejestrowane w Unii Europejskiej, nawet jeśli toczą się wobec nich postępowania upadłościowe poza granicami UE.

W dniu 5 marca orzeczenie wydał rzecznik generalny Trybunału Sprawiedliwości UE Rimvydas Norkus.
Według niego sądy UE mogłyby zamrozić rachunki firm hazardowych działających poza terytorium UE nawet w trakcie postępowania upadłościowego.
W sprawie C-716/24 rozpatrywane jest, w jaki sposób europejskie przepisy dotyczące windykacji należności mają zastosowanie w takich przypadkach.
Wszystko zaczęło się od niemieckiego gracza, który złożył pozew przeciwko licencjonowanej na Curaçao stronie hazardowej, dążąc do odzyskania około 57 000 euro utraconych środków.
Chociaż opinia ta nie jest jeszcze ostatecznym orzeczeniem, będzie miała duży wpływ na ostateczną decyzję sądu, która prawdopodobnie zostanie wydana jeszcze w 2026 roku.

Gracz złożył pozew przeciwko spółce DX Ltd NV zarejestrowanej na Curaçao.

Niemiecki sąd wydał orzeczenie na korzyść gracza, ponieważ spółka nie stawiła się w sądzie, by się bronić.

Po wydaniu wyroku gracz próbował odzyskać pieniądze, starając się o zamrożenie rachunków bankowych na Cyprze, które, jak się uważa, należały do operatora. W tym celu wykorzystano europejski mechanizm zamrażania rachunków.

Środek ten pozwala sądom UE na tymczasowe zamrożenie środków na rachunkach bankowych w innych państwach członkowskich do czasu rozstrzygnięcia sporu.

Celem takich przepisów jest zapobieganie przenoszeniu lub ukrywaniu środków w trakcie postępowania.

Sytuacja skomplikowała się, gdy operator gier hazardowych z Curaçao ogłosił upadłość.

Ponieważ jurysdykcja ta nie podlega systemowi prawnemu UE, unijne przepisy dotyczące upadłości nie mają automatycznie zastosowania.

W związku z tym pojawiło się zasadnicze pytanie: czy postępowanie upadłościowe wszczęte poza granicami UE powinno powstrzymać sądy UE przed zamrożeniem rachunków bankowych w Unii Europejskiej?

Rimvydas Norkus stwierdził, że decyzje o zamrożeniu kont nie powinny być automatycznie wstrzymywane tylko dlatego, że poza granicami UE wszczęto postępowanie upadłościowe.

Jeśli prawo krajowe uznaje zagraniczne postępowanie upadłościowe, sądy UE mogą mimo to zamrozić rachunki na terytorium Unii Europejskiej.

Jest to logiczne, ponieważ środki zabezpieczające UE zostały stworzone po to, aby wierzyciele mogli chronić swoje środki we wszystkich państwach członkowskich.

Gdyby sądy musiały odmawiać wydania takich orzeczeń wyłącznie z powodu zagranicznego postępowania upadłościowego, system straciłby na skuteczności.

Ważne jest to, że takie orzeczenia o zamrożeniu mają charakter tymczasowy. Ich celem jest zabezpieczenie środków do czasu wydania ostatecznego orzeczenia sądowego.

Ewentualne konflikty między orzeczeniami UE a zagranicznymi postępowaniami upadłościowymi powinny być rozpatrywane na etapie egzekucji, a nie w momencie wydawania orzeczenia. Takie podejście pozwala przede wszystkim zabezpieczyć środki, a dopiero później rozstrzygać kolizje prawne.

Stanowisko to może mieć istotne konsekwencje dla operatorów gier hazardowych działających poza granicami UE, ale obsługujących graczy z Europy.

Wiele z tych firm posiada licencje w jurysdykcjach takich jak Curaçao, jednak ich infrastruktura finansowa często działa w Europie.

Centra finansowe, takie jak Malta, Luksemburg, Irlandia czy Cypr, są często wykorzystywane do przetwarzania płatności i operacji bankowych.

Oznacza to, że nawet nie posiadając licencji w konkretnym kraju UE, operatorzy nadal korzystają z europejskiego systemu finansowego.

Jednak zgodnie z nowym podejściem system ten nie może już zapewnić pełnej ochrony przed działaniami prawnymi.

Sądy UE mogłyby zamrozić środki na europejskich rachunkach bankowych, gdyby gracze uzyskali nakazy sądowe przeciwko tym firmom.

Niedawno nastąpiła kolejna zmiana, dzięki której graczom łatwiej jest wnosić pozwy przeciwko firmom oferującym gry hazardowe online.

W styczniu 2026 r. Trybunał Sprawiedliwości wydał orzeczenie w sprawie C-77/24, znanej również jako sprawa Wunner.

Orzeczenie to potwierdziło, że gracze mogą powoływać się na przepisy prawa swojego kraju, dążąc do odzyskania pieniędzy od operatorów nieposiadających licencji w danym kraju.

Trybunał zgodził się ze stanowiskiem sądów austriackich, że chociaż UE nie posiada jednolitego systemu regulacji gier hazardowych, normy dotyczące ochrony konsumentów i prawa cywilnego mogą być nadal stosowane.

Te zmiany prawne oznaczają, że prowadzenie działalności na rynku europejskim może stać się trudniejsze dla zagranicznych firm hazardowych.

Jeśli w sprawie C-716/24 zostanie przyjęta opinia rzecznika generalnego, graczom będzie łatwiej odzyskać środki nawet w trakcie postępowania sądowego.

Ostateczne orzeczenie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej powinno zostać ogłoszone w 2026 roku.

Zgodnie z praktyką sąd często uwzględnia opinię rzecznika generalnego, dlatego opinia ta może mieć decydujące znaczenie dla ostatecznego orzeczenia.